شماره : IFRS 20
عنوان فارسی :
دارایی‌های نظارتی و بدهی‌های نظارتی
عنوان انگلیسی :
Regulatory Assets and Regulatory Liabilities
استاندارد IFRS 20 واحد تجاری مشمول یک توافق‌نامه نظارتی را ملزم می‌کند تا اطلاعاتی را در خصوص دارایی‌های نظارتی، بدهی‌های نظارتی، درآمد نظارتی و هزینه نظارتی خود ارائه دهد. اجرای استاندارد IFRS 20 برای دوره‌های گزارشگری سالانه‌ای که از اول ژانویه ۲۰۲۹ یا پس از آن آغاز می‌شوند، الزامی است.
منطق و دلیل تدوین استاندارد IFRS 20
این استاندارد بر شرکت‌هایی تأثیر می‌گذارد که مشمول مقررات تعیین نرخ هستند؛ مقرراتی که مشخص می‌کند شرکت چه مبلغی را می‌تواند از مشتریان دریافت کند و زمان دریافت آن چه موقع است.
شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات حیاتی نظیر برق، آب و گاز اغلب مشمول این نوع مقررات هستند.
چنانچه میان زمان ارائه کالاها و خدماتِ مشمول مقررات توسط شرکت و زمان دریافت وجه بابت آن‌ها از مشتریان تفاوت وجود داشته باشد، درآمد گزارش‌شده ممکن است عملکرد شرکت در یک دوره را به‌طور کامل منعکس نکند.
استاندارد IFRS 20 این وضعیت را «تفاوت زمانی» (difference in timing) می‌نامد.
استاندارد جدید، شرکت‌ها را ملزم می‌کند که اثرات ناشی از این تفاوت‌های زمانی را در صورت‌های مالی خود لحاظ کنند. همچنین انتظار می‌رود که IFRS 20 موجب کاهش تنوع در رویه‌های حسابداری و بهبود قابلیت مقایسه میان شرکت‌های فعال در صنایع تحت نظارت و مقررات‌گذاری شود.
