بررسی شمول یا عدم شمول مالیات نسبت به درآمدهای خدماتی حاصل از فعالیت واحدهای پژوهشی ، مهندسی و فناوری در فضای مجازی

ابلاغ رای شماره 15-201 مورخ 1404/12/09 هیات عمومی شورای عالی مالیاتی در خصوص «بررسی شمول یا عدم شمول مالیات نسبت به درآمدهای خدماتی حاصل از فعالیت واحدهای پژوهشی، مهندسی و فناوری در فضای مجازی »

بررسی شمول یا عدم شمول مالیات نسبت به درآمدهای خدماتی حاصل از فعالیت واحدهای پژوهشی، مهندسی و فناوری در فضای مجازی یا از طریق پلت فرم ها در خارج از پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری

موضوع صورتجلسه مورخ 1404/12/09 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی در اجرای مقررات بند (3) ماده (255) قانون مالیات های مستقیم

 حسب ارجاع نامه شماره 210/92253/د مورخ 1404/11/25 معاون محترم تحول هوشمند نظام مالیاتی توسط رئیس کل محترم سازمان متبوع مبنی بر طرح و بررسی موضوع “بررسی شمول یا عدم شمول مالیات نسبت به درآمدهای خدماتی حاصل از فعالیت واحدهای پژوهشی، مهندسی و فناوری در فضای مجازی یا از طریق پلت فرم ها در خارج از پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری“ در هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی، مراتب در اجرای مقررات بند (3) ماده 255 قانون مالیات های مستقیم در جلسه مورخ 1404/12/09 این هیأت مطرح گردید .

شرح ابهام

به موجب ماده 9 قانون حمایت از شرکت ها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوری ها و اختراعات مصوب سال 1389 و اصلاحات بعدی بر اساس بند (ج) ماده 8 قانون جهش تولید دانش بنیان ” به منظور ایجاد و توسعه شرکتها و مؤسسات دانش بنیان و تقویت همکاریهای بین المللی اجازه داده می شود واحدهای پژوهشی و فناوری و مهندسی مستقر در پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری در جهت انجام مأموریت های محوله از مزایای قانونی مناطق آزاد در خصوص روابط کار، معافیت های مالیاتی و عوارض، سرمایه گذاری خارجی و مبادلات مالی بین المللی و در چهارچوب مصوبات شورای راهبری فناوری ها و تولیدات دانش بنیان و پس از انطباق با اهداف مندرج در ماده 1 این قانون توسط شورای مذکور، از مزایای شرکتها و مؤسسات دانش بنیان برخوردار گردند.”

همچنین به موجب بند 3 بخشنامه شماره 200/9113 مورخ 1392/05/20 موضوع آیین نامه اجرایی ماده 9 قانون حمایت از شرکت ها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوری ها و اختراعات اعلام شده، “معافیت قانونی مذکور صرفاٌ در خصوص فعالیت های پژوهشی، فناوری و مهندسی مندرج در مجوز واحدهای فناوری مستقر در پارک های علم و فناوری موضوع ماده 9 قانون حمایت از شرکت ها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوری ها قابل اجرا است و به فعالیت های خارج از پارک علم و فناوری و هم چنین سایر شرکت های تولیدی و صنعتی تسری ندارد.“

با عنایت به مراتب فوق در خصوص درآمدهای خدمات حاصل از فعالیت های مذکور توسط واحدهای پژوهشی و فناوری و مهندسی مستقر در پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری مندرج در مجوز واحدهای مورد نظر که در فضای مجازی یا از طریق سامانه های الکترونیکی، پلت فرم و نظایر آن به اشخاص خارج از پارک، ارائه می شود، سه نظر به شرح زیر وجود دارد، بنابراین خواهشمند است در صورت صلاحدید دستور فرمایید مراتب در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیات های مستقیم در شورای عالی مالیاتی مطرح شود:

نظریه اول

با توجه به اینکه محل ایجاد بستر و انجام اقدامات تولید نرم افزار و خدمات پژوهشی و فناوری و مهندسی در داخل پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری می باشد لذا کلیه درآمدهای حاصل از ارائه خدمات موصوف در بستر فضای مجازی یا از طریق سامانه های الکترونیکی، پلت فرم و نظایر آن به اشخاص خارج از پارک، فارغ از محل دریافت یا ارائه خدمات، با رعایت مقررات از معافیت های مالیاتی قانون مناطق آزاد برخوردار می باشد.

نظریه دوم

با اتخاذ ملاک از رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره 140109970905810106 مورخ 1401/01/16 ، صرفاٌ درآمد حاصل از خدمات ارائه شده اشخاص موصوف در فضای مجازی یا از طریق سامانه های الکترونیکی، پلت فرم و نظایر آن به مشتریان، در داخل پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری، با رعایت مقررات از معافیت های مالیاتی قانون مناطق آزاد برخوردار می باشد و درآمد حاصل از خدمات ارائه شده اشخاص موصوف در فضای مجازی یا از طریق سامانه های الکترونیکی به مشتریان، خارج از پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری مشمول برخورداری از معافیت مذکور نخواهد بود.

نظریه سوم

با اتخاذ ملاک از قسمت اخیر تبصره 1 ماده 2 آیین نامه اجرایی ماده 107 قانون مالیات های مستقیم مبنی بر اینکه “در خصوص خدماتی که به صورت غیرحضوری و از طریق سامانه های الکترونیکی و نظایر آن به ایران ارائه می شود، ارائه خدمات در ایران محسوب می شود.” لذا کلیه درآمدهای خدمات حاصل از فعالیت های مذکور توسط واحدهای پژوهشی و فناوری و مهندسی مستقر در پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری مندرج در مجوز واحدهای مورد نظر که در فضای مجازی یا از طریق سامانه های الکترونیکی، پلت فرم و نظایر آن ارائه می شود، درآمد خدمات خارج از پارک محسوب شده و مشمول برخورداری از معافیت مورد نظر نخواهد بود.

اظهارنظر هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی

با توجه به ابهام مطرح شده، هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی در اجرای مقررات بند (3) ماده (255) قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 و اصلاحات بعدی آن پس از بررسی های لازم و شور و تبادل نظر در خصوص موضوع مطرح شده به شرح زیر اعلام نظر می نماید:

با عنایت به صراحت مفاد مقررات ماده (9) قانون حمایت از شرکت ها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوری ها و اختراعات مصوب 1389 و اصلاحات بعدی آن، مبنی بر برخورداری واحدهای پژوهشی، فناوری و مهندسی مستقر در پارک های علم و فناوری از مزایای قانونی مناطق آزاد تجاری – صنعتی جمهوری اسلامی ایران و با توجه به اینکه بر اساس مقررات ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری – صنعتی ؛ اشخاص حقیقی و حقوقی که در منطقه به انواع فعالیتهای اقتصادی اشتغال دارند، نسبت به هر نوع فعالیت اقتصادی در منطقه آزاد از تاریخ بهره برداری مندرج در مجوز به مدت بیست سال از پرداخت مالیات بر درآمد و دارایی موضوع قانون مالیات های مستقیم معاف خواهند بود، بنا به مراتب فوق و با اتخاذ ملاک از مفاد دادنامه شماره 140109970905810106 مورخ 1401/01/16 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری و مفاد قسمت اخیر مقررات تبصره یک ماده (2) آیین نامه اجرایی موضوع ماده (107) قانون مالیات های مستقیم، صرفاٌ درآمد حاصل از خدمات ارائه شده اشخاص موصوف در فضای مجازی یا از طریق سامانه های الکترونیکی، پلت فرم و نظایر آن به مشتریان، در داخل پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری، با رعایت مقررات از معافیت های مالیاتی قانون مناطق آزاد برخوردار می باشد و درآمد حاصل از خدمات ارائه شده اشخاص موصوف در فضای مجازی یا از طریق سامانه های الکترونیکی به مشتریان، خارج از پارک های علم و فناوری و شهرک های فناوری مشمول برخورداری از معافیت مذکور نخواهد بود.

برای دانلود صورتجلسه مورخ 1404/12/09 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی روی تصویر زیر کلیک نمایید